Om een uur of één was alle bemanning gewaarschuwd en een uurtje later zijn drie man met de trein naar Rotterdam gegaan om de boot op te halen en klaar te maken voor vertrek. Klaarmaken houdt in: motorolie, koelwater en brandstof hoeveelheid controleren, video-apparatuur aan wal brengen, vóór- en achteronder opruimen en alles zeevast maken. Verder zijn in Hoek van Holland de overlevingspakken aan boord gebracht en eten voor de twee reisdagen die we nodig hebben om in Terschelling te komen.

Woensdag 1 februari is het zover. Gewapend met toilettas en wat kleding op weg naar de haven. Om negen uur vertrokken, het is nog een aantal graden onder nul en de zon is net op. De atmosfeer ziet er dampig uit en de havenkranen op de Maasvlakte zijn maar net te zien. Er staat een beetje wind en als we buiten zijn krijgen we steeds buiswater over. In de kortste keren zitten alle ramen dicht, dus de slingerruiten met hun verwarming gaan aan. De slinger zijruiten protesteren, dus die gaan weer uit. Eerst maar eens alleen de verwarming aan tot ze voldoende doorgewarmd zijn. Aan dek gaan we niet, want inmiddels zit er overal een dikke laag ijs op. Gelukkig hebben we radar aan boord, dus we varen niet blind.

Na een half uurtje begint de voorruit te ontdooien, eerst een cirkel vlak bij de verwarming en dan steeds meer. De voorste slingerruit en de vaste ruiten krijgen veel water over, meestal sproeiwater, maar een enkele keer een flinke plens. Het zeewater is kennelijk nog niet zo erg koud, want met de grote plenzen wordt het ijs van de vaste ruiten bijna weggespoeld, maar het meeste zicht blijven we houden door de middenruit. De deining valt wel mee. De wind komt uit het noord-oosten, waardoor de golfslag niet erg hoog is en bijna recht voorop binnenkomt.

Bij de “Zandmotor” zitten we een eind uit de kust om die mis te peilen, maar naarmate we dichter bij Noordwijk komen, kruipen we wat dichter naar de wal, ‘t  loopt dan  tegen twaalf uur en de magen beginnen te knorren. We kruipen nog wat dichter onder de kust om van vlakker water te profiteren. De gaspit wordt opgetuigd in het stuurhuis en beneden wordt brood klaargemaakt. Een lekkere warme bak snert en de boterhammen zijn op tegen dat we IJmuiden passeren en we weer naar ruimer water gaan. Omstreeks half vijf liggen we in Den Helder bij het steunpunt van de KNRM.

We verwijderen het meest hinderlijke ijs, vooral van de reling en het dek en zoeken hotel “Landsend” op waar we zullen slapen. Het zal op de boot zo koud worden, dat het niet verantwoord is om aan boord te slapen. Op 2 februari staan we om acht uur weer klaar om weg te gaan. Eerst even naar het bemanningsverblijf en dan weer op weg. Het is nog steeds koud, maar er is iets minder wind. Bij vertrek gaan meteen de verwarmingen van de slingerruiten aan. Bij het uitvaren zien we de eerste ijsvelden op het tij uit de waddenzee komen.

Omstreeks 12 uur kwam de gaspit weer tevoorschijn en maakten Karel en Maurits een heerlijke maaltijd nasi met omelet klaar. Met zo’n onderbreking schiet de reis ook sneller op. Buiten de eilanden Texel en Vlieland om varen we naar Terschelling, waar we, weer met overal en nergens ijsafzetting, om drie uur aankomen.

Bij de nadering van de haven van Terschelling ontmoeten we steeds meer ijsvelden, meest vrij dun, maar in de haven licht het ijs al aaneengesloten, en het laatste stuk naar de aanlegplaats varen we langzaam, maar met merkbaar meer weerstand dan in open water. De schipper van Terschelling staat ons al op te wachten. Hij is een beetje verrast, want hij had ons in ’t weekeinde verwacht.

Om vier uur zijn een paar bemanningsleden van Terschelling aanwezig om een proeftochtje te maken met Mark en Koos als mentor. En passant heeft de Koningin Juliana de eerste actie, als ze het ijs breekt voor een bootje dat de haven uit moet.

De nacht doorgebracht in Terschelling en de volgende dag naar huis. We waren van plan om de snelle boot van negen uur te pakken, maar we kregen te horen dat die niet meer zou varen, dus werd het de langzame boot van zeven uur, met ontbijt aan boord. De terugreis verliep voorspoedig, en om een uur of  drie waren we terug in Hoek van Holland.

Bron: Jan Rooney

Op het Schouwburgplein liggen de rood-witte lopers van Tijdplein Rotterdam van 13 oktober t/m 23 oktober.

Op de zaterdag kon men ook aan de Oude Haven genieten van lekkere hapjes uit de scheepskoelkast en luisteren naar spannende verhalen. Voor de echte scheepsmannen en -vrouwen was er een nautische markt.

Een geslaagd maritiem weekeind in Rotterdam!

Het afscheid vindt plaats op vrijdag 12 augustus om 16.00 uur te Dordrecht.

Er is een grote braderie met meer dan 100 kramen, waar voor elk wat wils te vinden is. Er kon genoten worden van muziek en optredens van shantykoren en het bezichtigen van sleepboten. ‘s Avonds is er een feestavond met een ode aan de Zangeres zonder Naam met diverse artiesten en afsluitend een optreden van Corry Konings.

De Tres Hombres is van 2007 – 2009 in Den Helder gebouwd.  Uit een oude KFK-(kotter) romp, werd in iets minder dan 3 jaar tijd een zeilend vrachtschip ervan gemaakt. Tijdens de bouwfase was er ontzettend veel hulp van talloze vrijwilligers uit de hele wereld, uit Den Helder en omgeving. 
 
De eerste reis ging in december 2009 naar de klimaat conferentie in Kopenhagen. Kort daarna vertrok het schip richting Caribië, om hulpgoederen naar Haïti te brengen. Daarop volgden meerdere reizen in Europa, o. a. naar Frankrijk en Noorwegen. In augustus 2010 was het schip op tijd terug, om deelnemer van Sail Amsterdam te zijn.

Ondertussen heeft ze voor de vierde keer de Atlantische Oceaan getrotseerd. De Tres Hombres was afgelopen jaar in oktober richting Caribië vertrokken. Ze maakte een tussenstop in Spanje, om wijn en olijfolie in te kopen om in de Caribië weer te verkopen. Na de oceanoversteek voer ze tussen de Caribische eilanden om handel te drijven en liep ook weer even Haïti aan (ook Curacao, Bonaire en St. Maarten).
De oversteek terug duurde 45 dagen vanuit de Dominicaanse Republiek naar Oostende in Belgie. Daar was het schip participant van het havenfestival Oostende voor Anker. Ze heeft in de Dominicaanse republiek 5000 flessen rum “van de tweede editie” geladen. Daarnaast heeft ze ook massageolie, zeezout, honing en snuisterijen geladen.
 
Tijdens deze reizen waren naast de bemanning ook trainees aan boord! Op de website http://www.svtreshombres.com/ zijn onder zeil mee ook de reizen te vinden, voor men die zich nog als trainee in willen schrijven. Het schip kan altijd gevolgd worden op de website. De verhalen van de reizen kunnen op het Avro Weblog gelezen worden en de route die het schip vaart kan op de kaart gevolgd worden, daar is altijd de actuele verblijfplaats van de Tres Hombres te zien.

De Tres Hombres is te huur voor een receptie en lezingen worden ook gegeven over het schip. Verder kan men meezeilen van Vlissingen naar Rotterdam en vanuit Rotterdam naar Den Helder.

De Tres Hombres is te huur:
Lezing kost € 500,- 
Receptie kost € 1000,- voor 2 uur en € 1.500,- voor 3 uur

Meezeilen met de Tres Hombres? 

       
_{Foto’s: Theo de Man}

Deelnemers:

• RDM Campus (informatiestand)
• EFRO RDM Innovation Dock (informatiestand)
• EFRO Walstroom Binnenvaart Rotterdam (walstroomkast + informatiestand)
• Walstroom Provincie Zuid-Holland (demo + informatiestand)
• Rijden op Aardgas Provincie Zuid-Holland (auto + informatiestand)
  • Donqi (demonstratiemodel)
  • Rotterdam Media Commission (simulator)
  • EFRO Kansen voor West – projectbureau (informatiestand)
  • Stadshavens Rotterdam (presentatiewand)
  • Havenbedrijf Rotterdam

Tussen 11.00 uur en 15.00 uur rijden er twee historische trams onder de noemer “MEC kijkdagen” tussen de drie locaties. Men kan in- en uitstappen bij Kootsekade (Tram Museum), Churchillplein (Het Havenmuseum) en Oostkousdijk (‘De Delft’).

Bij Historische werf ‘De Delft’ kan men tussen 12.00 en 15.00 uur ieder half uur een rondvaart maken op de Nieuwe Maas met de Volharding en de Havendienst 2.

Rondvaarten vanaf De Delft met de Volharding:
12.00, 13.00, 14.00 en 15.00 uur.
De laatste vaart van de Volharding gaat naar de Leuvehaven!

Rondvaarten vanaf De Delft met de Havendienst 2:
12.30, 13.30 en 14.30 uur.

www.vanbrink.nl

          
Fotografie: Theo de Man en Rick Keus (1e foto rechtsboven)

De Nederlandse Restauratiebeurs is hét trefpunt voor vakmensen, ambachtslieden, onderzoekers en wetenschappers op het gebied van restaureren en conserveren van cultureel erfgoed. Kennis, ervaringen en nieuwe inzichten, die bijdragen aan het behoud en herstel van waardevolle roerende en onroerende zaken, worden híer uitgewisseld.

Programma

Donderdag 14 april  Is de dag van het ambacht
Natuurlijk zijn onze knopenmannen dan aanwezig om het knopen te demonstreren.

Vrijdag 15 april  Modernisering Monumentenzorg
Precies vijftig jaar na de invoering van de eerste Monumentenwet en ongeveer 25 jaar na de vernieuwde Monumentenwet in 1988 is de tijd weer rijp voor een modernisering van het monumentenbeleid. In het nieuwe monumentenbeleid staan drie pijlers centraal: Cultuurhistorische belangen meewegen in de ruimtelijke ordening, Bevorderen van herbestemming en Krachtiger en eenvoudiger regelgeving.
U krijgt een update over het nieuwe beleid. Wat gaat er veranderen, wat betekent dat voor u en waar kan u de benodigde ondersteuning of kennis halen? Een groot aantal sprekers reikt u die dag de meest actuele en relevante informatie aan.

Zaterdag 16 april  Dag voor monumenteigenaren  
Bezitters van bijvoorbeeld een monumentaal woonhuis, een oud muziekinstrument, een beeldhouwwerk of een historisch glas-in-lood kunnen met vragen over onderhoud of restauratie gratis terecht op het Speeddateplein.

www.restauratiebeurs.nl

Geschiedenis:
Aangezien het schip nooit te boek is gesteld ontbreekt ieder aanknopingspunt met het verleden. Wel is bekend dat het scheepje door een baggerbedrijf werd gebruikt voor het voervoeren van zand en grind over de grote rivieren.
Ook is bekend dat de “Stichting Openlucht Binnenvaart Museum” het casco gekocht heeft van Janus Baks, destijds schipper van het pontje naar Loevenstein.
Door deze stichting werd het scheepje gerestaureerd, dankzij een gift uit de baggerwereld kon het scheepje in 1973 onder zeil gebracht worden en is daarna overgegaan naar “Museum Prins Hendrik” en daarna in 1988 overgegaan naar het “Maritiem Buitenmuseum” wat in 2002 “Het Havenmuseum” is geworden.
Momenteel is de Vier Gebroeders in bruikleen bij “Vereniging Rietaak Vier Gebroeders”te Werkendam.

Voor wie:
voor kinderen van 4 t/m 12 jaar – begeleiding verplicht.

Gratis toegang !

Vaartocht van ± 20 minuten:
Tussen 10.30 uur  – 13.00 uur wordt er gevaren
Tussen 14.00 uur – 16.00 uur wordt er gevaren

Waar: 
Het Havenmuseum
Leuvehaven 50 – ingang bij Verolme Paviljoen aan de Schiedamsedijk
3011 EA Rotterdam

Wanneer:
Zondag 1 mei t/m zondag 8 mei

Tel: 010-4048072
E-mail:  info@havenmuseum.nl

Als het westelijk halfrond nog slaapt, zijn ieder jaar op 20 maart in Azië en Australië de eerste vertellingen te horen.

Als verhalenvertellers op het oostelijk halfrond alweer nagenieten van hun optredens, worden in Amerika en Canada pas de eerste verhalen verteld.

De datum 20 maart is niet toevallig gekozen. Het is het begin van de lente en de herfst in respectievelijk het noordelijke en zuidelijke deel van de wereld.

Wanneer?
Op zondag 20 maart van 14.00 – 16.30 uur.
Gratis toegang.

Voor wie?
Verhalen voor jong en oud verteld door ‘De Stiefzusters’.

Waar?
Scheepshelling Koningspoort
Koningsdam 1, Oude Haven, Rotterdam

Download hier de folder.

Geschiedenis:
Historische context: Berging
Zo lang er scheepvaart bestaat, komt het voor dat schepen zinken of vastlopen. Tenzij het in de weg ligt, heeft men lange tijd de neiging gehad om onfortuinlijke schepen te laten voor wat ze waren.
Naarmate schepen kostbaarder worden, wordt het echter rendabeler om ze te bergen, dat wil zeggen alles te doen om zinken te voorkomen, ze boven water te halen en naar de één of andere haven te slepen. Zo ontstaan eind 19e / begin 20e eeuw speciale bergingsbedrijven en worden steeds meer schepen gebouwd die voor het bergingsbedrijf zijn toegerust.

Het object: bergingsvaartuig ‘Bruinvisch’
De ‘Bruinvisch’ is in 1937 gebouwd voor W.A. van der Tak Bergingsbedrijf (het latere Smit-Tak) en heeft tot 1976 Maassluis als thuishaven gehad. De 24 meter lange bergingsblazer blijkt een succesvol en veelzijdig scheepje, waarvan er in de loop der jaren meerdere voor de firma Van der Tak gebouwd zijn. Ze worden allemaal uitgerust met de bekende Nederlandse voortstuwingsmotor van ‘De Industrie’ uit Alphen a/d Rijn.
Behalve bij talloze bergingen verleent ze ondermeer assistentie bij het leggen van pijpleidingen, seismisch onderzoek voor de oliewinning op zee, bij duikwerkzaamheden en bij het traceren en opvissen van verloren ankers en kettingen.
Het is ingezet bij de omvangrijke wrakopruimingen in de Nieuwe Waterweg en de Westerschelde in 1945, na de Tweede Wereldoorlog. In 1957 wordt de Bruinvisch onder auspiciën van de Verenigde Naties ingezet bij de beroemde wrakopruiming en bergingsoperaties in het Suezkanaal.
In 1976 gaat de Bruinvisch in eigendom over naar Smit-dochter ‘Bergingsbedrijf Van den Akker’ te Vlissingen en opereert ze voornamelijk in de Westerschelde. In 1990 wordt de Bruinvisch verkocht naar Spanje.

De ‘Bruinvisch’ als mobiel erfgoed
Het Havenmuseum komt de ‘Bruinvisch’ na een tip op het spoor in Catagena, Spanje en weet haar in 2004 te verwerven en daarmee te redden van de sloop. Begin februari 2005 is de ‘Bruinvisch’ als deklast aan boord van het zware-ladingschip ‘Stella Prima’ naar Rotterdam verscheept.
Voor de behartiging van de belangen van de Bruinvisch, de restauratie en de toekomstige varende exploitatie is de ‘Stichting tot behoud van het bergingsvaartuig Bruinvisch’ opgericht. Het schip ligt in de haven van Maassluis, waar ze wordt gerestaureerd in de staat waarin zij in 1957 verkeerde. Daarbij wordt ook de motor gereviseerd, met behulp van een identiek type motor met keerkoppeling uit ‘een Waterboot’.
Na de restauratie wordt de ‘Bruinvisch’ onderdeel van de maritieme sleepvaartcollectie in Maassluis, samen met het Nationaal Sleepvaartmuseum en de varende slepers ‘Elbe’, ‘Hudson’, ‘Furie’ en de ‘Adriaan’. Deze vormen dan een belangrijk stuk van de kleurrijke historie van ‘Hollands Glorie’, die op deze wijze blijft behouden voor toekomstige generaties.

Rondom de scheepvaart ontstaan, vooral in en rond havens, in de loop van de tijd allerlei vormen van dienstverlening, zoals slepen, bergen, loodsen, ijs breken, brand bestrijden, betonnen, begeleiden en patrouilleren. Daarvoor worden tal van speciale dienstvaartuigen gebouwd. De meeste dienstvaartuigen behoren toe aan toezichthoudende en ondersteunende overheidsdiensten, zoals de (gemeentelijke) havendiensten, Rijkswaterstaat, provinciale waterstaat, douane en politie. Net als in de scheepvaart zélf slaat bij de dienstvaartuigen de schaalvergroting toe en verdwijnen in de loop van de tijd de kleinere schepen.

Het Rotterdamse Havenbedrijf
Het Rotterdamse haven- en industriegebied is eigendom van de gemeente Rotterdam. Voor het beheer, de ontwikkeling en de exploitatie van dit haven- en industriegebied werd het Gemeentelijk Havenbedrijf Rotterdam opgericht. In 2004 werd dit bedrijf verzelfstandigd in het Rotterdamse Havenbedrijf NV, met twee aandeelhouders: de gemeente Rotterdam en de Nederlandse staat.

Beheer
Één van de hoofdtaken van het Rotterdamse Havenbedrijf is het nautische beheer van de haven. Deze taak wordt uitgevoerd door de Directie Scheepvaart en houdt ondermeer in de effectieve, veilige en efficiënte afhandeling van het scheepvaartverkeer in de haven van Rotterdam. Een belangrijke publieke functie is het handhaven van de nautische veiligheid, de transportveiligheid en de milieuveiligheid, alsmede de calamiteitenbestrijding in haar werkgebied. De onder de Directie Scheepvaart resulterende afdeling Nautische Operaties (NO) is primair verantwoordelijk voor een veilige en vlotte afwikkeling van het scheepvaartverkeer. Het nautisch en operationeel beheer in de diverse regio’s berust bij de onder de afdeling NO vallende regiokantoren Europoort, Botlek en Stad. Deze kantoren zijn o.m. verantwoordelijk voor de verkeersbegeleiding, bediening van bruggen en sluizen, inspecties en incidentenbestrijding en patrouillevaart.

Wederopbouw Rotterdamse haven
Na de bevrijding van de Duitsers in 1945 stond het Rotterdamse gemeentebestuur voor de ongelooflijk moeilijke taak om de verwoeste stad weer op te bouwen. De wederopbouw van de haven kreeg om voor de hand liggende redenen de hoogste prioriteit. Het Havenbedrijf speelde een voorname rol in het herstel en de uitbouw van de havenactiviteiten.

Het type: het patrouillevaartuig

Voor de patrouillevaart beschikt het Havenbedrijf over een aantal patrouillevaartuigen.
Om haar taken naar behoren te kunnen verrichten moest na de Tweede Wereldoorlog de bestaande vloot vaartuigen snel uitgebreid worden. De naoorlogse schaarste aan fondsen, materiaal en machineonderdelen zorgde er echter voor dat pas in de tweede helft van de vijftiger jaren de vloot weer op sterkte was en dat men zich vooralsnog met tweedehandsjes tevreden moest stellen.
Zo schafte in 1950 het Havenbedrijf een tweedehands motorsleepboot aan, die na aanpassing als dienstvaartuig ingezet werd, dit was de latere “Havendienst 20″.

Het object: Dienstvaartuig Havendienst 2

In 1954 wordt voor het eerst na de Tweede Wereldoorlog voor het Havenbedrijf weer een nieuwbouwschip geleverd, de multifunctionele patrouilleboot, “Havendienst 1″, later omgedoopt tot “Havendienst 2″. Het is een stalen motorpatrouillevaartuig, waarvan de romp geklonken is. In het ontwerp van het vaartuig is rekening gehouden met een aantal uiteenlopende taken, t.w. patrouillevaart, ijsbreken, brandbestrijding en slepen. Vooral de grote brandbestrijdingscapaciteit van het schip is opmerkelijk. Dit heeft te maken met het feit dat in één van de grootste havens ter wereld de brandweer niet over een eigen vaartuig beschikt waardoor het bestrijden van branden op en aan het water altijd een Havenbedrijf-taak is geweest. De brandbluspomp wordt door een speciaal voor dit doel geplaatste dieselmotor aangedreven.
Het schip heeft ten aanzien van eerder en later gebouwde havendienstvaartuigen een afwijkend silhouet, dat voornamelijk veroorzaakt wordt door de lage kruiplijn. De doorvaarthoogte is reeds in de ontwerpfase zo gering mogelijk gehouden, omdat één van de gestelde stafeisen was, dat het vaartuig tevens ijs moest kunnen breken en branden blussen op het Rotterdamse gedeelte van de Schie. Om daar te komen moest het schip diverse bruggen passeren die beperkingen stelden aan de maximale hoogte van het vaartuig. Zo ontstond een uniek en tevens fraai vaartuig dat een veelheid van taken aankon.

Aangepast
Sinds haar indienstelling is het schip enkele malen verbouwd en aangepast aan de eisen van de moderne tijd. Zo is de oorspronkelijke hoofdmotor (een dieselmotor van Sulzer) vervangen door een Bolnes 4NL van 280 pk. Ook het stuurhuis en de schoorsteen zijn enigszins veranderd en op het gebied van de communicatie- en navigatieapparatuur zijn natuurlijk in de loop der jaren de nodige aanpassingen verricht. Tevens is enkele jaren geleden het conventionele roer vervangen door een zgn. Becker roer, dat de manoeuvreereigenschappen van het schip aanzienlijk verbeterd heeft.

Representatieve doeleinden
Behalve voor de genoemde taken werd de “Havendienst 2″ door het Havenbedrijf ook ingezet voor representatieve doeleinden. Door haar eerder genoemde grote brandbluscapaciteit (12000 ltr/min) is het vaartuig bij uitstek geschikt om evenementen zoals de Rotterdam Marathon luister bij te zetten, danwel om bezoekende cruise- en oorlogsschepen te begroeten, c.q. uit te zwaaien. In de media is de “Havendienst 2″ dan ook vaak te bewonderen tijdens het uitoefenen van deze ceremoniële taken.

Het object als erfgoed

Het Havenmuseum stelt zich ondermeer tot doel om een collectie realia, die een beeld geven van de ontwikkeling van de Rotterdamse haven van 1850 tot heden te verzamelen, te beheren en zoveel mogelijk in werkende staat aan het publiek te tonen.
Hiertoe beschikt het museum o.a. over een collectie dienstvaartuigen uit de Rotterdamse haven. De “Havendienst 2″ past zonder meer binnen de collectie van het museum.
In tegenstelling tot voorgaande dienstvaartuigen was de “Havendienst 2″ geen verbouwde sleepboot, maar werd deze aan de hand van een aantal vooraf gestelde stafeisen speciaal voor het Havenbedrijf gebouwd als patrouillevaartuig. Het is als zodanig ook makkelijk te identificeren.
Het was het eerste nieuwbouwvaartuig van het Havenbedrijf na WO II en is daarmee karakteristiek voor de wederopbouwperiode van de Rotterdamse haven. De Havendienst 2 laat op een unieke, aansprekende wijze een zeer belangrijke periode in de maritieme geschiedenis van de stad Rotterdam zien, die begint in de wederopbouwperiode van de jaren 1950 en een eerste hoogtepunt bereikt als begin jaren 1960 Rotterdam de grootste haven ter wereld wordt. Het schip kan duidelijk gerelateerd worden aan deze periode, maar is daarna ook nog lang een beeldbepalend element geweest in het oudere Rotterdamse havengebied, alles bij elkaar bijna 50 jaar.
Het is het laatste overgebleven exemplaar van een generatie dienstvaartuigen.

Het schip verkeert in een uitstekende staat. Het Havenbedrijf beheert de aan haar zorg toevertrouwde schepen altijd op uitstekende wijze. De tot het vrijwilligersbestand van het Buitenmuseum toegetreden ex Havendienstmensen staan er garant voor dat we ook op het bemannings- en onderhoudsvlak nu reeds voldoende potentieel binnen onze gelederen hebben.

De Havendienst 2 wordt overigens nog steeds voor representatieve doeleinden gebruikt met als tegenprestatie het ter beschikking stellen van bepaalde onderhouds- en reparatiefaciliteiten.

Voor meer toelichting over de alibi’s van de andere verdachten KLIK HIER

Fotografie: Minnekus de Groot

In het Verolme Paviljoen staan allemaal leuke havenspelletjes klaar om gespeeld te worden!! Deze spelletjes moeten elk in 60 seconden gespeeld worden, en als je het haalt kan je nog een leuke prijs winnen! Ook als het niet allemaal lukt, zal je niet met lege handen naar huis gaan! Heb je zin om even lekker actief bezig te zijn met leuke spelletjes? Kom dan naar Het Havenmuseum in de voorjaarsvakantie en leef je uit!

Kom en neem een leuk prijsje mee naar huis!

Kom naar de Vuurtoren aan de Schiedamsedijk en los de moord op. Vanaf 20.00 uur, is er elk half uur een voorstelling tot aan 24.00 uur. Toegang is gratis voor bezoekers van de museumnacht.

Volg ons op twitter: http://twitter.com/10×010. Hier lees je de aanwijzingen van de inspecteur. Mis er geen! Het Lage Licht maakt deze voorstelling in opdracht van Het Havenmuseum.

Tekst: Willy Hilverda
Regie: Minnekus de Groot